φορεμένες μάσκες σε συναντήσεις με λόγια που άργησαν πολύ
χαμόγελα επιτηδευμένα που πασχίζουν να σκεπάσουν αμηχανίες
πόρτες που ανοιγοκλείνουν μόνο για να ταϊσουν τσακισμένους εγωισμούς
για άλλη μια φορά θα διαλέξεις αυτό που θα σε πονέσει πιο πολύ
κι η φωτιά επιστρέφει στις άκρες των δαχτύλων
να κάψει τις λέξεις που που ο πόνος κι ο χρόνος ξεθώριασε
όλα οφείλουν να τελειώνουν ακριβώς όπως αρχίζουν
με φωτιά
κι όλες οι σιωπηρές υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν επιστρέφουν
εκεί ακριβώς όπου δόθηκαν
να λιώσουν στο χώμα
να εκραγούν στον αέρα
να φύγουν μακριά
ή να γίνουν ένα με το σώμα
κάποιες φορές, κάποιοι άνθρωποι περπατούν εκεί που άλλοι φοβούνται να πάνε
επιθυμίες ή ανάγκες που φωνάζουν μαζί
στο σκοτάδι ή στο φως
λάθη στο παραλίγο που μοιάζουν σαν να έγιναν
μερικές φορές αυτό που θέλεις με αυτό που χρειάζεσαι δεν είναι το ίδιο πράγμα

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου