χαμ(ω/ο)γέλα

σαν να τρέχω αγώνα δρόμου

και να τερματίζω τελευταία

 

σαν κάτι να αλλάζει

σαν κάτι να χάνω

σαν το εγώ να μην είναι και τόσο εγώ πια

 

μα πάντα εξακολουθώ να σχηματίζω καμπύλες στο χαρτί

να κλείνω τα μάτια

και να τα ξανανοίγω πάλι

 

το βλέμμα ψηλά

στο μπλε

 

κι έπειτα μια ανάσα

 

πάμε πάλι

χαμογέλα

γέλια, βλέμματα, άνθρωποι (δικοί μου)

παρουσίες, απουσίες, αποστάσεις

όλα στον πάτο του ποτηριού καταλήγουν

 

(βάλε με στη πρίζα)