απορίες

ανέχομαι
πληγώνομαι
πονάω
θυμώνω
φωνάζω
κλαίω
πνίγομαι
φοβάμαι

και κάποιες φορές

σηκώνω το βλέμμα
αισιοδοξώ
ονειρεύομαι
σχεδιάζω το αύριο
χαμογελώ
αγαπάω

και πάλι από την αρχή.

Ίδια η διαδρομή σε επανάληψη.
Κι εγώ κουράστηκα να την ακολουθώ. 
Γιατί καταλήγει πάντα στην ίδια ερώτηση.
Στην ίδια απορία.

επιλέγω να υπάρχω.
αντέχω να ζω;